بردبارى ، حلم و علم ، طهارت نفس و زهد ، عبادت و اطاعت زياد ، اعمال شايسته و كوشش در راه خدا ؛ و حسنين ( ع ) از اين جهات از همه جلوتر بودند . « 1 » و امام باقر ( ع ) در تفسير آيه شريفه « ثُمَّ اوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِاذْنِ اللَّهِ » « 2 » فرمود : سابقين در خيرات امام است و آن از فرزندان على ( ع ) و فاطمه ( س ) مىباشد . « 3 » « استاد مطهّرى » در اين باره مىگويد : كربلا نمايشگاه معنويت و معرفت است . در اين نمايشگاه انسان مىتواند به عظمت و قدرت اخلاقى و روحى و معنوى بشر پى ببرد و بفهمد تا چه اندازه بشر با گذشت ، فداكار و آزاد مرد ، و خداپرست و حق‌خواه و حق‌پرست مىشود ، معانى صبر و رضا و تسليم و شجاعت و مروّت و كرم و بزرگوارى تا چه اندازه قدرت ظهور و بروز دارد . « 4 » شخصيت حسين بن على ( ع ) از جهت رشادت ، شجاعت ، صبر ، عظمت روحى ، شهامت ، كرامت ، عبادت ، عطوفت و عزت نفس بىنظير بود . پيامبر ( ص ) فرمود : الْحُسينُ اعْطِىَ مِنَ الفضل ما لَمْ يُعْطَ احَدٌ مِنْ وُلْدِ آدَمٍ . . . . « 5 » به حسين ( ع ) فضائلى عنايت شد كه به احدى از فرزندان آدم داده نشد . « علائلى » مىنويسد : ما اگر حسين ( ع ) را در بين بزرگان و صاحبان شخصيت و عظمت مقدّم بداريم ، فقط اين نيست كه مرد عظيمى را مقدّم داشته باشيم ، بلكه عظيمى را مقدّم داشته‌ايم كه هر با عظمتى

--> ( 1 ) - كشف الغمة ، ج 1 ، ص 32 . ( 2 ) - فاطر ( 35 ) ، آيه 32 . « سپس اين كتاب را به گروهى از بندگان برگزيده خود به ميراث داديم ؛ ( امّا ) از ميان آنها عدّه‌اى بر خود ستم كردند ، و عدّه‌اى ميانه‌رو بودند ، و گروهى به اذن خدا در نيكىها ( از همه ) پيشى گرفتند . » ( 3 ) - بصائر الدرجات فى فضائل آل محمد ( ص ) ، الصفار القمى ، ص 1 - 45 . ( 4 ) - حماسه حسينى ، ج 3 ، ص 72 . ( 5 ) - مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 216 .